വെള്ളിമാട് കുന്നു വെറും സ്ഥലപ്പേരു മാത്രമായിരുന്നു എനിക്ക് ഇത് വരെ. കുട്ടിക്കാലം മുതല് കോഴിക്കോട്ടു ബസ് സ്റ്റാന്റില് വെള്ളിമാട് കുന്നിലേക്കുള്ള ബസുകള് കണ്ടതായി ഓര്മയുണ്ട്. ഇത് വരെ, കാലം അനവധി കഴിഞ്ഞിട്ടും ആ പ്രദേശം കുന്നാണോ അവിടെ ആടുമാടുകള് ഉണ്ടോ എന്തുകൊണ്ട് അതിനു വെള്ളി + മാട് = വെള്ളിമാട് എന്ന് പേര് വന്നു എന്നൊന്നും അന്വേഷിച്ചിട്ടില്ല. കഴിഞ്ഞ ഒരാഴ്ചയായി വെള്ളി മാട് കുന്നിലെ ജുവനൈല് ഹോമിലെ കുട്ടികളും , കൌമാരക്കാരായ ആണ് പെണ്കുട്ടികളും അമ്മമാരും മുത്തശ്ശിമാരും മുത്തശ്ശന്മാരും മനോ രോഗികളും കുട്ടി ക്കുറ്റകൃത്യക്കാരും അടങ്ങുന്ന വ്യത്യസ്തരായ ഒരു കൂട്ടം ആളുകളുടെ കൂടെ ആയിരുന്നു ഞങ്ങള്.
പല പ്രായക്കാരായ കുട്ടികള്ക്ക് ചിത്രം വരയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞുകൊടുക്കുകയും അവര്ക്ക് വേണ്ടി ചിത്രങ്ങള് വരക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു ഞങ്ങള് ഏഴുപേര് അടങ്ങുന്നകലാ പ്രവര്ത്തകരുടെ ദൌത്യം. പ്രൊഫഷനല് ആയി ചിത്രകല മുടങ്ങാതെ ചെയ്യുകയും അതില് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തില് തന്നെ പേരെടുക്കുകയും ചെയ്ത കലാകാരികളും, തുടക്കക്കാരും അതെ സമയം ചിത്ര രചന ജീവിത മാര്ഗവും പ്രവര്ത്തിയും ആയി കണ്ടു തുടങ്ങിയ ചെറുപ്പക്കാരായ പ്രതിഭാശാളികലായ കുട്ടികളും ഞങ്ങളുടെ സംഘത്തില് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഞങ്ങളുടെ ചിത്രങ്ങളോ വാക്കുകളോ ഞങ്ങളുടെ ചുറ്റും കൂടിയ കുഞ്ഞുങ്ങളില് എന്ത് ചലനം സൃഷ്ടിച്ചു അല്ലെങ്കില് സൃഷ്ടിക്കും എന്നതിനേക്കാള് അവരെ കാണുകയും സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തതും ഞങ്ങളും നിങ്ങള്ക്കൊപ്പമുണ്ട് , ഞങ്ങള് നിങ്ങളില് നിന്ന് അന്യര് അല്ല എന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്താന് സാധിച്ചതും ആണ് എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ആ കൂടിച്ചേരലിന്റെ നന്മ.
പതിനഞ്ചു വയസ്സുള്ള അനിത എന്ന പെണ്കുട്ടി കവിത എഴുതുകയും എഴുതിയ കവിത ക്ക് സംഗീതം നല്കി പാടുകയും ചെയ്തു. നമ്മള് കേള്ക്കുന്ന പല സിനിമ പ്പാട്ടുകളേക്കാള് നന്നായിരുന്നു അതിന്റെ സംഗീതം. ഇരു നൂറു പേജിന്റെ ഒരു നോട്ട് പുസ്തകം നിറയെ പ്രണയ ഗാനങ്ങള് എഴുതി കൂടെയുള്ള കൂട്ടുകാര്ക്ക് പാടി കേള്പ്പിക്കലാണ് പ്ലസ് വന് വിദ്യാര്ഥിനിയായ അനിതയുടെ ഒരു നേരം പോക്ക്. അതില് ചിലതാണ് ഞങ്ങളെ അവള് കേള്പ്പിച്ചത്
ചിത്രങ്ങളും കൊണ്ട് വന്ന കുട്ടികള്ക്കും നല്ല ഭാവി ഉണ്ടെന്നു നമുക്ക് ബോധ്യമാകും. പഠിത്തത്തില് നല്ല മാര്ക്കും ഉപരി പഠനവും തുടര്ന്ന് നല്ല ജീവിതവും നേടി ഹോം വിട്ടു പോയ നിരവധി കുട്ടികളെ കുറിച്ച് ഇതിന്റെ നടത്തിപ്പ് ചുമതലയുള്ള ഏലിയാമ്മ പറഞ്ഞു. അവര്ക്ക് ഈ കുട്ടികളെ കുറിച്ച് വലിയ പ്രതീക്ഷയാണ്. വാസ്തവത്തില് അവരുടെ താല്പ്പര്യം ഞങ്ങളെ പോലുള്ളവരെ ജീവിതത്തിന്റെ മറ്റൊരു നേര്ക്കാഴ്ചയിലേക്ക് കൊണ്ടെത്തിക്കുകയായിരുന്നു.
ഞങ്ങള് കാണാന് ചെന്നതില് വല്ലാതെ സന്തോഷിക്കുന്ന വളരെ പ്രായ മായ മുത്തശ്ശിമാര്. അനാഥരും മക്കളും ബന്ധുക്കളും ഉണ്ടായിട്ടും അനാഥാവസ്ഥയില് കഴിയുന്നവരും ആ കൂട്ടത്തില് ഉണ്ട് .ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് നോക്കി നിസ്സംഗരായി അവര് കഴിയുന്നു. മിടുക്കരായ അനാഥകുഞ്ഞുങ്ങളെ സ്വന്തം മക്കളായി കണ്ടു സന്തോഷിക്കുന്നു. ഇടിഞ്ഞു പൊളിഞ്ഞ ഒരമ്പലം താന് കുട്ടിക്കാലത്ത് പോയിരുന്ന തന്റെ നാട്ടിലെ അമ്പലമാണെന്ന് സങ്കല്പ്പിക്കുന്നു.
സ്കൂള് വാനില് ഞായറാഴ്ച സിനിമ കാണാന് പോയ പെണ്കുട്ടികളും ആണ്കുട്ടികളും അടങ്ങിയ സംഘത്തിന്റെ ബസ് ഇനിയും എത്തിയില്ലല്ലോ എന്ന് ആശങ്കപ്പെടുന്നു.
അങ്ങനെ ഭൂതവും ഭാവിയും വര്ത്തമാനവും പ്രതീക്ഷകളുമായി ലോകത്തോട് സംവദിച്ചു കൊണ്ട് വെള്ളിമാട് കുന്നിലെ വിശാലമായ കുന്നിന് പ്രദേശത്തെ വലിയ തുറന്ന സ്ഥലത്ത് കാറ്റും വെളിച്ചവും ഏറ്റു തന്നെ അവര് നമുക്കൊപ്പം കഴിയുന്നു. അവരുടെ ജീവിതത്തില് ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ സന്തോഷം പകരാന് കഴിഞ്ഞു വെങ്കില്, അതില് എനിക്കും സന്തോഷം.
പല പ്രായക്കാരായ കുട്ടികള്ക്ക് ചിത്രം വരയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞുകൊടുക്കുകയും അവര്ക്ക് വേണ്ടി ചിത്രങ്ങള് വരക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു ഞങ്ങള് ഏഴുപേര് അടങ്ങുന്നകലാ പ്രവര്ത്തകരുടെ ദൌത്യം. പ്രൊഫഷനല് ആയി ചിത്രകല മുടങ്ങാതെ ചെയ്യുകയും അതില് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തില് തന്നെ പേരെടുക്കുകയും ചെയ്ത കലാകാരികളും, തുടക്കക്കാരും അതെ സമയം ചിത്ര രചന ജീവിത മാര്ഗവും പ്രവര്ത്തിയും ആയി കണ്ടു തുടങ്ങിയ ചെറുപ്പക്കാരായ പ്രതിഭാശാളികലായ കുട്ടികളും ഞങ്ങളുടെ സംഘത്തില് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഞങ്ങളുടെ ചിത്രങ്ങളോ വാക്കുകളോ ഞങ്ങളുടെ ചുറ്റും കൂടിയ കുഞ്ഞുങ്ങളില് എന്ത് ചലനം സൃഷ്ടിച്ചു അല്ലെങ്കില് സൃഷ്ടിക്കും എന്നതിനേക്കാള് അവരെ കാണുകയും സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തതും ഞങ്ങളും നിങ്ങള്ക്കൊപ്പമുണ്ട് , ഞങ്ങള് നിങ്ങളില് നിന്ന് അന്യര് അല്ല എന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്താന് സാധിച്ചതും ആണ് എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ആ കൂടിച്ചേരലിന്റെ നന്മ.
പതിനഞ്ചു വയസ്സുള്ള അനിത എന്ന പെണ്കുട്ടി കവിത എഴുതുകയും എഴുതിയ കവിത ക്ക് സംഗീതം നല്കി പാടുകയും ചെയ്തു. നമ്മള് കേള്ക്കുന്ന പല സിനിമ പ്പാട്ടുകളേക്കാള് നന്നായിരുന്നു അതിന്റെ സംഗീതം. ഇരു നൂറു പേജിന്റെ ഒരു നോട്ട് പുസ്തകം നിറയെ പ്രണയ ഗാനങ്ങള് എഴുതി കൂടെയുള്ള കൂട്ടുകാര്ക്ക് പാടി കേള്പ്പിക്കലാണ് പ്ലസ് വന് വിദ്യാര്ഥിനിയായ അനിതയുടെ ഒരു നേരം പോക്ക്. അതില് ചിലതാണ് ഞങ്ങളെ അവള് കേള്പ്പിച്ചത്
ചിത്രങ്ങളും കൊണ്ട് വന്ന കുട്ടികള്ക്കും നല്ല ഭാവി ഉണ്ടെന്നു നമുക്ക് ബോധ്യമാകും. പഠിത്തത്തില് നല്ല മാര്ക്കും ഉപരി പഠനവും തുടര്ന്ന് നല്ല ജീവിതവും നേടി ഹോം വിട്ടു പോയ നിരവധി കുട്ടികളെ കുറിച്ച് ഇതിന്റെ നടത്തിപ്പ് ചുമതലയുള്ള ഏലിയാമ്മ പറഞ്ഞു. അവര്ക്ക് ഈ കുട്ടികളെ കുറിച്ച് വലിയ പ്രതീക്ഷയാണ്. വാസ്തവത്തില് അവരുടെ താല്പ്പര്യം ഞങ്ങളെ പോലുള്ളവരെ ജീവിതത്തിന്റെ മറ്റൊരു നേര്ക്കാഴ്ചയിലേക്ക് കൊണ്ടെത്തിക്കുകയായിരുന്നു.
ഞങ്ങള് കാണാന് ചെന്നതില് വല്ലാതെ സന്തോഷിക്കുന്ന വളരെ പ്രായ മായ മുത്തശ്ശിമാര്. അനാഥരും മക്കളും ബന്ധുക്കളും ഉണ്ടായിട്ടും അനാഥാവസ്ഥയില് കഴിയുന്നവരും ആ കൂട്ടത്തില് ഉണ്ട് .ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് നോക്കി നിസ്സംഗരായി അവര് കഴിയുന്നു. മിടുക്കരായ അനാഥകുഞ്ഞുങ്ങളെ സ്വന്തം മക്കളായി കണ്ടു സന്തോഷിക്കുന്നു. ഇടിഞ്ഞു പൊളിഞ്ഞ ഒരമ്പലം താന് കുട്ടിക്കാലത്ത് പോയിരുന്ന തന്റെ നാട്ടിലെ അമ്പലമാണെന്ന് സങ്കല്പ്പിക്കുന്നു.
സ്കൂള് വാനില് ഞായറാഴ്ച സിനിമ കാണാന് പോയ പെണ്കുട്ടികളും ആണ്കുട്ടികളും അടങ്ങിയ സംഘത്തിന്റെ ബസ് ഇനിയും എത്തിയില്ലല്ലോ എന്ന് ആശങ്കപ്പെടുന്നു.
അങ്ങനെ ഭൂതവും ഭാവിയും വര്ത്തമാനവും പ്രതീക്ഷകളുമായി ലോകത്തോട് സംവദിച്ചു കൊണ്ട് വെള്ളിമാട് കുന്നിലെ വിശാലമായ കുന്നിന് പ്രദേശത്തെ വലിയ തുറന്ന സ്ഥലത്ത് കാറ്റും വെളിച്ചവും ഏറ്റു തന്നെ അവര് നമുക്കൊപ്പം കഴിയുന്നു. അവരുടെ ജീവിതത്തില് ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ സന്തോഷം പകരാന് കഴിഞ്ഞു വെങ്കില്, അതില് എനിക്കും സന്തോഷം.
