കച്ചവട കാലം

ഒരു വയസ്സില്‍ തന്നെ  ദു:ഖ ഗാനങ്ങള്‍ ടി വിയിലും റേഡിയോ വിലും കേട്ടാല്‍ സങ്കടപ്പെട്ടു കരയുന്ന ഒരു കുഞ്ഞു എന്റെ  അയല്‍വാസിയായി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവള്‍ക്ക് ഭാഷ യില്‍ പ്രാവീണ്യം വന്നു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ തന്നെ വേണ്ട, ആ പാട്ട് വേണ്ട' എന്ന് പറയാന്‍ ആണ് പഠിച്ചത് . കരഞ്ഞു നിലവിളിച്ചു കൊണ്ടുള്ള സെന്റിമെന്റല്‍ വഴു വഴുക്ക് പാട്ടുകളില്‍  തെന്നി വീഴാതെ അവള്‍ ഇപ്പോള്‍ ഒരു നാല് വയസ്സ് കാരിയായി. ഈയിടെ ഞാന്‍ ഒരു യാത്രയില്‍ അവളെ കണ്ടു .എവിടെ നിന്നോ കേട്ട് ഹൃദിസ്ഥ മാക്കിയ ഒരു കീര്‍ത്തനം അക്ഷര സ്ഫുട തയോടെ എന്നെ ചൊല്ലി കേള്‍പ്പിച്ചു അവള്‍. എപ്പോഴും ചിരിമാത്രമുള്ള കുഞ്ഞു മുഖം നിറങ്ങള്‍ കണ്ടാല്‍ സംഗീതം കേട്ടാല്‍ ജ്വലിക്കും. എത്രനേരം വേണമെങ്കിലും ഉണര്‍വിന്റെ  താളങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ പാട്ടുകള്‍ കേട്ട് അനങ്ങാതിരിക്കും. ചിലപ്പോള്‍ മൈക്കല്‍  ജാക്ക്സണ്‍ ആരാധകനായ അവളുടെ സമ പ്രായക്കാരന്‍ ആഗ്നയ് 'ഡയ്ഞ്ചറസ്..' എന്ന് പാടി വട്ടം കറങ്ങുമ്പോള്‍ കയ്യടിച്ചു പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കും. പിന്നെ പ്ലയിറ്റില്‍  കയറിനിന്നു കുച്ചുപുടി കളിക്കും. സ്കൂളില്‍ അവളുടെ ചേച്ചി കാണിക്കുന്നത് സ്കൂള്‍ കലാപരിപാടിക്ക്‌   അവള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ തരം കഴിവുകളും ഭാവുകത്വവും , ഭാവനയും ഉള്ള കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ നമ്മുടെ ചുറ്റും ധാരാളം ഉണ്ടാവാം. ശരി തന്നെ . ഇപ്പോള്‍ ഈ കുട്ടികളുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ അതൊക്കെ തിരിച്ചറിയുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. 

   പക്ഷെ അവരുടെ ആ പ്രോത്സാഹനം കുട്ടികളെ സ്റാര്‍ സിങ്ങറില്‍ പാടി പ്രശസ്തിയും പണവും ഉണ്ടാക്കാന്‍ പറ്റുന്നവര്‍ ആക്കണം എന്നതിലോ , ചിത്രം വരയ്ക്കുന്ന കുട്ടികള്‍ ആ രേഖകള്‍  കൊണ്ട്  ഏതു  വഴിയില്‍ പോയാല്‍ കാശ് സമ്പാദിക്കുന്നവര്‍   ആയി മാറും എന്നതിലുമാണ്  അവരുടെ ഊന്നല്‍. അത് കൊണ്ടുള്ള അന്തിമ ഫലം കുട്ടികള്‍ കലയെ കച്ചവടം ചെയ്തു എങ്ങനെ ജീവിത വിജയം നേടാം എന്ന വഴിയെ ചിന്തിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു എന്നാണു. കച്ചവട ചരക്കായി  മാറുന്ന കല യില്‍ പിന്നെ മുന്നോട്ടു  പോക്കില്ല. അത് മനുഷ്യമനസ്സ് മായി  പ്രതി പ്രവര്‍ത്തിച്ചു അവനെ അനുഭൂതി കളുടെ തിരകളില്‍ ഏറ്റി കൊണ്ട് പോവുകയുമില്ല. സേവനം വ്യവസായമായി മാറിയ കാലത്ത് കല കച്ചവട സാമഗ്രിയാകാതെ എങ്ങനെ! അത് കച്ചവട സാമഗ്രിമാത്രമായി മാറാതിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് വെറുതെ ആശിച്ചു പോകുന്നു.

ടി വി കൊണ്ടുള്ള പ്രയോജനം !

എന്റെ അഭിരുചികള്‍ ആണ് ലോകോത്തരം എന്ന് ഞാന്‍ പറയുകയില്ല. പക്ഷെ ടി.വിയിലും പ്രിന്റ്‌ മീഡിയകളിലും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന എഴുത്തുകളും ചര്‍ച്ചകളും  കണ്ടും വായിച്ചും കഴിയുകയാണെങ്കില്‍ ഒരാളുടെ സര്‍ഗാത്മകതയും ഭാവുകത്വവും ചീഞ്ഞളിയാന്‍ അധികം താമസം വേണ്ട എന്ന് പറയാന്‍ മാത്രം ഉള്ള സെന്‍സ് ഇപ്പോഴും കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നു ണ്ട്  . മലയാളം ചാനലുകള്‍ മാത്രം ആണ് കാണുന്നതെങ്കില്‍ പിന്നെ പറയേണ്ട കാര്യമില്ല. പ്രേതം ,പിശാചു, ഭക്തി, ഇക്കിളി റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ , എസ എം എസ രാഷ്ട്രീയം, 'ബലാത്സംഗ ' ചര്‍ച്ച . കൃത്രിമ കഥാ സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍  മാത്രം ഒരുക്കി നീങ്ങുന്ന നന്മ വേഴ്സസ്  തിന്മ സീരിയലുകള്‍, ചര്‍വിത ചര്‍വണ സിനിമകള്‍, കൃത്രിമ ശബ്ദത്തില്‍ ഒരേ വിധം അവതരിക്കപ്പെടുന്ന കവിതാലാപനങ്ങള്‍, മിനുങ്ങുന്ന തുണികളുടെ ഇളക്കങ്ങള്‍, തമാശ എന്ന പേരില്‍ കാണിക്കുന്ന അലമ്പുകള്‍  ...എത്ര കാലം ഒരാള്‍ ഇത് കണ്ടു 'രസിക്കും '. 

അരുന്ധതി റോയിയുടെ ലേഖനത്തില്‍ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു, ഇങ്ങനെ സൂചിപ്പിച്ചത്; ആദിവാസികളെ നിഷ്ക്രിയരും അവരുടെ അവകാശങ്ങളെ പറ്റി ബോധം ഇല്ലാത്തവരുമായി നില നിര്‍ത്താന്‍ ,അവരുടെ കുടുംബങ്ങള്‍ക്ക് ഓരോ ടി വി വാങ്ങി കൊടുത്താല്‍ മതി എന്നും അതോടെ വേറെ ആക്ഷന്‍സ് ന്റെ ആവശ്യം വരില്ലെന്നും , തീവ്രവാദികളെ പിടിക്കുന്ന സ്കോഡിലെ ഒരു പോലീസ് കാരന്‍ ഗൌരവമായി തന്നെ പറഞ്ഞു എന്ന്. 

രാജ്യത്തുടനീളം ഉള്ള ആളുകള്‍ ഇങ്ങനെ ബോധശൂന്യര്‍ ആയിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന് ചുരുക്കം!

വാക്കുകള്‍ മുടന്തുന്നു

  പെട്രോളിന് വില കൂടി. സമരം ചെയ്തു അത് കുറയ്ക്കാമെന്ന് ആരെങ്കിലും വിചാരിക്കുന്നുണ്ടാവുമോ? ചെറിയ ഈ പ്രക്ഷോപം കൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കുമോ? ആളുകളെ നട്ടം തിരിക്കുന്ന വിലക്കയറ്റം സാധാരണക്കാരെയും ഇടത്തരക്കാരെയും വീണ്ടും വീണ്ടും അസംതൃപ്തിയിലേക്കും കര്‍ഷകരെ ആത്മഹത്യയിലേക്കും തള്ളി വിട്ടു കൊണ്ടിരിക്കും എന്ന കാര്യത്തില്‍ തര്‍ക്കമില്ല. 

  ഭരിക്കുന്ന കക്ഷികള്‍ സ്വന്തം നിലനില്‍പ്പ്‌ പോലും മറന്നു പെട്രോള്‍ കമ്പനികളെ സഹായിക്കുന്നത് അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു. സാധാരണ ജനങ്ങളെ ,അവരുടെ  അശാന്ത ജീവിതങ്ങളെ 'ജനസേവകര്‍ ' ക്ക് കാണാന്‍ ആവുന്നില്ല. അവര്‍ ഉള്ളില്‍ പുകഞ്ഞു കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുക യാണെന്നും! വരൂ! കാണൂ.. ഈ തെരുവിലെ രക്തം '....എന്ന കവി വാക്യങ്ങള്‍ കൊണ്ട് നേര്‍ പ്രയോജനം ഉണ്ടാവില്ലെങ്കിലും ഓരോ നിസ്സഹായ ജീവിതവും അവരെ മേല്‍ ചവിട്ടുന്നവരോട് അതാണ്‌ ആവശ്യപ്പെടുന്നത് എന്ന് നാം അറിയുന്നു.തങ്ങളുടെ ചോര പൊടിയുന്ന ജീവിതത്തിലേക്ക് നോക്കാന്‍ .

വാക്കുകള്‍ മുടന്തുന്നു...എങ്ങനെ തുടരാന്‍ ..

ആഗ്നയിന്റെ ഓണം

ആഗ്നയ് ഓണം ആഘോഷിച്ചു തിരിച്ചു പോയി. ഓണ ദിവസത്തിനു മുന്‍പ് തന്നെ.

അല്ലെങ്കിലും കൊയ്തും മെതിയും നെല്ലും കണ്ണാന്തളി പ്പൂക്കളും   തുമ്പയും  തൃക്കാക്കരയപ്പനും മുറ്റത്ത് നിരന്നിരുന്ന ആ പഴയ ഓണം ആഗ്നയ് മാത്രമല്ല എന്റെ കുട്ടികളും കണ്ടിട്ടില്ല. ഓണം മാര്‍ക്കറ്റിലും പാക്കറ്റിലും പാകേജുകളായി ടി വിയിലും ആയി ,നമ്മള്‍ മാവേലിയെ പോലെ ഓണത്തിന്റെ കാഴ്ചക്കാര്‍  ആയിക്കഴിഞ്ഞു. 

ആഗ്നയിന്റെ മാവേലി!

  പുതിയ ഓണം ഇങ്ങനെ ഒക്കെയാണ് എന്ന് പ്രത്യേകം കാണിച്ചു കൊടുക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. ഓണത്തിന്റെ പേരില്‍ വട്ടത്തിലും ചതുരത്തിലും ഇട്ട പൂക്കള ഡിസൈന്‍ കണ്ടു രസിച്ചു അവന്‍ പോയക്കഴിഞ്ഞു. അവന്റെ മഹാബലിയും മഹാബലിക്കു വരാനുള്ള ചെറിയ വണ്ടിയും എന്റെ ചുവരില്‍ വരച്ചു വച്ച് ഡല്‍ഹിക്ക് !

ഓണം

        ഈ വര്‍ഷത്തെ ഓണം കഴിഞ്ഞു. ഓണ ചന്തകളില്‍ പോകാതിരുന്നത് കൊണ്ടും, ചാനല്‍ ഓണക്കളികള്‍ കാണാതിരുന്നത് കൊണ്ടും ശാന്തമായ ഓണദിവസങ്ങള്‍ കിട്ടി. തമിഴ് നാട്ടില്‍ നിന്നുള്ള പൂക്കളും ,ഇന്ത്യയുടെ പല സംസ്ഥാനത്ത് നിന്നുള്ള കര കൌശല ഐറ്റ ങ്ങളും തുണിത്തരങ്ങളും കൊണ്ട് എന്റെ ഓണം 'സമ്പന്ന'മായില്ല.ദരിദ്രവും. രണ്ടു മൈനകള്‍ ,ഒരു ഉപ്പന്‍ , രണ്ടു അണ്ണാന്‍ മാര്‍ ,പത്തിരുപതു കാക്കകള്‍, ഒരു ചാവാലി പ്പട്ടി യും രണ്ടു സന്താനങ്ങളും , വൃദ്ധനായ കാല്‍ സ്വാധീനം കുറഞ്ഞ ഒരു പൂച്ച, അയലത്തെ രണ്ടു വയസ്സുകാരന്‍ കുട്ടി, ചെമ്പരത്തി പ്പൂ പറിക്കാന്‍ വന്ന ഒരു  പതിനാലുകാരി ഇത്രയും പേര്‍ ഓണ ദിവസം എന്നെ സന്ദര്‍ശിച്ചു . പിന്നെ വന്നു ഒരിളം കാറ്റ്, ചരിഞ്ഞു വീഴുന്ന നേര്‍ത്ത മഴയും. പിന്നാലെ കവിതയും .

               സമ്പന്നമായ ഒരോണം !

ആഗ്നയ് ന്റെ വിശേഷങ്ങള്‍

      ആഗ്നയിനു നാലുവയസ്സ്‌. യു കെ ജി യിലേക്ക് കയറി. ഡല്‍ഹിയില്‍ താമസം. വര്‍ത്തമാനം പറയാന്‍ ഹിന്ദിയും ചെറുതായി ഇംഗ്ലീഷും  ഉപയോഗിച്ച് തുടങ്ങി.കുഞ്ഞി ശ്ശബ്ദത്തില്‍ ,കൊഞ്ചലോടെ പലതും പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.  ആഗ്നേയ് ഇന്നലെ യാണ് ഓണം കാണാന്‍ കേരളത്തിലേക്ക് വന്നത്. കേരളത്തിലെ പച്ചയും കാടും കണ്ട്.' യേ ജെന്ഗ്ള്‍ ഹേ ? " എന്ന് ചോദിച്ചു. പുഴ കണ്ട് 'ഈ വെള്ളം എവിടന്നു വന്നു ' എന്ന് ഹിന്ദിയില്‍ അന്വേഷിച്ചു .  തിരുവനന്തപുരം റോഡിലെ കുഴികളില്‍  വീണു കാറ്  കുലുങ്ങി ക്കുലുങ്ങി നീങ്ങുമ്പോള്‍ തല കൂട്ടിയിടിക്കുന്നതില്‍ രസിച്ചു ചിരിച്ചു. ഓണപ്പൂക്കളം കണ്ട് അതുപോലെ ഒന്ന് വേണമെന്ന് കരയാന്‍  ഭാവിച്ചു. മഴയില്‍ തുള്ളിക്കളിച്ചു. ജലദോഷം പിടിപെടുമെന്നു അവന്റെ അമ്മയുടെ പേടിയെ  വെള്ളത്തില്‍ കളഞ്ഞു പൂര്‍വാധികം സന്തോഷത്തിലായി വെള്ളം കളി. എല്ലാം കുട്ടികള്‍ കാണിക്കുന്നത് തന്നെ. അവരുടെ ലോകത്തെ ഭാഷയും കാഴ്ചയും ഏറെ വ്യത്യസ്ഥം. വിശപ്പിലും  , വ്യസനത്തിലും, ആഹ്ലാദത്തിലും അവര്‍ വേറെ വേറെ കുഞ്ഞുങ്ങളാകും. മഴ പെയ്യുന്നത് പോലെ  പെയ്തും തോര്‍ന്നും കാറ്റില്‍ പറന്നും.

     എന്നാല്‍ ആഗ്നെയിനെ  പോലെ ഇത്ര ചെറിയ കുട്ടി ക്കും അന്ന ഹസാരെ എന്ന പേര് പറയുന്നത് കേട്ടാല്‍ തിരിഞ്ഞു അന്ന ഹസാര ' എന്ന് പറയും എന്ന് ഞാന്‍ കരുതിയില്ല .ആ പേര്  ആഗ്നയ് പല തവണ  കേട്ടിട്ടുണ്ടാകും , സമര സ്ഥലത്തെ ജന ക്കൂട്ടവും അവന്‍ ഒരു പക്ഷെ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവും. ടി വി യുടെ ഒരു 'പ്രഭാവം'   എന്ന്  മാത്രം പറഞ്ഞാല്‍ മതിയാകുമോ? കുട്ടികള്‍ ചലിക്കുന്ന വഴി വലിയവര്‍ക്കു അറിയാത്തതുപോലെ അവര്‍ ശൂന്യാകാശത്ത് നിന്ന് പോലും പലതും പിടിച്ചെടുക്കും. അവര്‍ക്കുണ്ട് നമുക്കില്ലാത്ത ആറാം ഇന്ദ്രിയം! ഇനി എന്താണ് ആഗ്നേയ് എന്നോട്  ഹസരെയേ പറ്റി പറഞ്ഞത് എന്നല്ലേ? 'അന്ന ഹസാരെ' എന്ന് എന്റെ വായില്‍ നിന്ന്  അനാവശ്യമായി വന്നതും ആഗ്നേയ് പറഞ്ഞു. ' അന്ന ഹസാരെ"..ഞാന്‍  അവനെ  കളിപ്പിക്കുന്നത്  പോലെ  ചോദിച്ചു    ' who is Anna Hazare ?അതാരാ? " അതുകേട്ടു  നെറ്റി ചുളിച്ചു ആഗ്നയിന്റെ ഉത്തരം . " who is anna hasara! Anna hazara is a temple!" നാല് വയസ്സുകാരന് എന്തെല്ലാം അറിയാം ...അല്ലെങ്കില്‍ അവന്‍ ചുറ്റുപാടും നടക്കുന്നത് എങ്ങനെയൊക്കെ മനസ്സിലാക്കുന്നു ,എന്നോര്‍ത്ത് വലിയ വിസ്മയം തോന്നി.ആരും പറയാതെ ,പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കാതെ അവന്‍ എന്തൊക്കെ ഉള്ളില്‍ സംഭരിക്കുന്നു, അറിവായും അനുഭവമായും. കുട്ടികളുടെ ലോകം പക്ഷികളുടെ ലോകം പോലെ അല്ലെങ്കില്‍ എനിക്കറിയാത്ത എല്ലാത്തിനെയും  പോലെ എന്നെ ആശ്ചര്യ പ്പെടുത്തുന്നു.  എന്നെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു. !!

തീവണ്ടി ഭക്ഷണം

    ട്രെയിനുകളിലെ യാത്ര ചിലപ്പോള്‍ സന്തോഷം തരും. തിരക്കില്ലാത്ത, അതേസമയം മനുഷ്യര്‍ ഉള്ള കമ്പാര്‍ട്ട് മെന്റുകള്‍. അങ്ങനെ ഒരു സമാധാന യാത്ര ആഗ്രഹിച്ചാണ്  ജന ശതാബ്ദി യില്‍ കയറിയത് കോഴിക്കോട്ടു നിന്നും കോട്ടയം വഴി വരുന്ന തീവണ്ടി ശീതികരിച്ച മുറി. പാറ്റയും   മൂട്ടയും നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞിട്ടില്ല . ഇല്ല എന്ന് തന്നെ പറയാം. പരശുരാമിലെയും വേണാടി ലെയും മുറികളെ അപേക്ഷിച്ച് . അവയിലെ  എ സി മുറിയില്‍ ഇരുന്നാല്‍ അഞ്ചു മിനിട്ടിനകം ശരീരം ചൊറിഞ്ഞു തുടങ്ങും. പാറ്റ ഇഴയുകയും എലി കള്‍ പരക്കം പാഞ്ഞു  ചിലപ്പോള്‍ കാലില്‍ നക്കിയോ കടിച്ചോ നമ്മളെ ഞെട്ടിപ്പിച്ചു  എന്നും വരും. കഴിക്കാനുള്ള ഭക്ഷണം വയ്ക്കാന്‍ നിവര്‍ത്തി വക്കാവുന്ന ചെറിയ പലക നിവര്‍ത്തിയാല്‍  ഒരു റിഫ്ലെക്സ്   പോലെ സിനിമയില്‍ ഗര്‍ഭിണിയായ നായിക ഒക്കാനിക്കാന്‍ ഇടം തേടി  പാഞ്ഞു പോകും പോലെ നമ്മള്‍ ഓടാന്‍ ആഗ്രഹിക്കും.

       സാധനങ്ങള്‍ ,പേപ്പര്‍ മുതലായവ വക്കാന്‍ മുന്നിലെ സീറ്റില്‍ നമുക്ക്  അഭിമുഖമായി ഘടിപ്പിച്ച ചെറിയ  റെക്സിന്‍ സഞ്ചിയില്‍ നിന്ന് നമുക്ക് എന്തും പ്രതീക്ഷിക്കാം , പാറ്റയോ, അതിനു മുന്‍പ് ഇരുന്നവര്‍ അവശേപ്പിച്ചു പോയ പഴകിയ ,നാറ്റമുള്ള ഭക്ഷണ സാധനങ്ങളോ, ഒലിച്ചു വീഴുന്ന കാപ്പിയോ/ചായയോ എന്തും.

        ഇതില്‍ നിന്നും  കുറച്ചു വ്യത്യാസമുണ്ട് ജനശതാബ്ദിക്ക് , കാശും കൂടുതല്‍ വാങ്ങുന്നുണ്ടല്ലോ.ഭക്ഷണത്തിനും ടിക്കറ്റിനും സര്‍വീസിനും  എല്ലാം. എന്നിട്ടെന്താ ? ഈ കോട്ടയം വഴി വന്ന വണ്ടി എന്റെ   മുഴുവന്‍ സന്തോഷവും കളഞ്ഞു . ഒരു നിവൃത്തിയും  ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ അതില്‍ നിന്നും വാങ്ങി ക്കഴിച്ച ഇഡ്ഡലി എന്നും വട എന്നും  അവര്‍ പേരിട്ട സാമ്പാര്‍ ചമ്മന്തി സാഹിത മുള്ള ആ ഭക്ഷണം   എന്റെ വയര്‍ താറുമാറാക്കി. അതില്‍ നിന്ന്  വാങ്ങി രണ്ടു തവണ മാത്രം സിപ്പ് ചെയ്ത ആ കാപ്പി കൂടി മുഴുവന്‍  കുടിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍!! ഇന്ന് ഏതാശുപത്രിയെ ശരണം പ്രാപിക്കേണ്ടി വരുമായിരുന്നു എന്ന് മാത്രമേ സംശയമുള്ളൂ.

          ഏത് പദാര്‍ഥങ്ങള്‍ കൊണ്ടാണ്   ആ   ഇഡ്ഡലി കളും വടയും  കാപ്പിയും ഉണ്ടാക്കിയ തു എന്ന്
     ഇപ്പോഴുമുണ്ട് എനിക്ക് വിസ്മയം.  അരി, ഉഴുന്ന് , പാല്‍ ,കാപ്പി ഇവയൊക്കെ അതില്‍ ഉപയോഗിച്ചു എന്നെനിക്കു തോന്നുന്നില്ല. പിന്നെ എന്താവാം ഇഡ്ഡലി, വട, കാപ്പി എന്ന പേരില്‍ ഞാന്‍ തിന്നതും രുചിച്ചു നോക്കിയതും !! ട്രയിനിലെ പന്റ്റി വാലകള്‍ക്ക് അറിയാമായിരിക്കും; കാന്റീന്‍ കോണ്‍ട്രാക്റ്റര്‍ക്കും !