Thursday, June 9, 2011

ചികിത്സ -വിധി

 
  മലയാള മനോരമയില്‍ ഡോക്റ്റര്‍ എം ബാലകൃഷ്ണന്‍ സര്‍വീസ് മേഖലയായി കണക്കാക്ക പ്പെടെണ്ട ആരോഗ്യ രംഗം ലാഭ കൊതി മൂത്ത ബിസിനസ്സ് കാരുടെ കയ്യില്‍ എത്ര മാത്രം അധ:പ്പതിച്ചു എന്ന് വ്യാകുലതയോടെയും രോഷത്തോടെയും എഴുതിയിരിക്കുന്നു. ഈ ഡോക്റ്ററുടെ ധാര്‍മിക രോഷം പൂണ്ട വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട്  ഡോക്റ്റര്‍ മാര്‍ക്കും അവരെ ഉത്പാദിപ്പിച്ചു പണം കൊയ്യാനിറങ്ങുന്ന അവരുടെ മാതാപ്പിതാക്കള്‍ അടക്കമുള്ള വ്യവസായ മനോഭാവക്കാര്‍ക്കും   മനം മാറ്റം ഉണ്ടായി മനുഷ്യ ര്‍ക്ക് സ്വാസ്ഥ്യം നല്‍കും എന്നാണോ? അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ ഉദ്ബോധനം  കൊണ്ടും ആഹ്വാനം കൊണ്ടും ലോകം നന്നാവുമായിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരു രണ്ടായിരം കൊല്ലം മുന്‍പ് തന്നെ അത് നന്നായി പോകുമായിരുന്നു. എത്ര എത്ര ഉപദേശങ്ങളാണ് , കല്‍പ്പനകള്‍ ആണ് ദൈവങ്ങളുടെ പേരില്‍ നടന്നിട്ടുള്ളത് ,ദൈവം പ്രതിപുരുഷന്മാരെ അയച്ച് ഇപ്പോഴും നടത്തുന്നത്.  
           അപ്പോഴാണ്‌ മനുഷ്യന്  സ്വയം വിചാരിച്ചാല്‍ പോലും നന്നാവാന്‍ പറ്റില്ലെന്ന് മനസ്സിലാവുന്നത്. സ്ത്രീ അമ്മയാണ് , ദേവതയാണ്, മൂടിക്കെട്ടി, പൊതിഞ്ഞു സൂക്ഷിക്കേണ്ടത്ര വിശിഷ്ടയാണ് ( ലോകത്തെ പാപ ചിന്തയില്‍ പെടാതെ നോക്കേണ്ടത് അവളുടെ ജോലിയാണല്ലോ) എന്നൊക്കെ ഒരു വശത്ത് പ്രഭാഷണം നടത്തി  അവളെ ബര്‍ത്ത് ഡേ സ്യൂട്ടില്‍ വിപണിയില്‍ തരം താണ വസ്തുവായി പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചു  ആക്രാന്തം വര്‍ധിപ്പിച്ചു പണം കൊയ്യുന്നു. 
     എന്നിട്ടും ഇങ്ങനെയുണ്ട് അനീതികള്‍ ,അത് നിങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കണം എന്ന് പറയാന്‍ ഒരാള്‍ തുനിയുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ സന്തോഷിച്ചു പോകുന്നു. നിസ്സഹായതയില്‍ വീണു കിടക്കുന്ന സാധാരണക്കാര്‍ . അവര്‍ ഇത് വായിച്ചു രണ്ടു നിമിഷം സന്തുഷ്ഠരാവട്ടെ. ' ശരിയായ വിശ്രമവും പോഷകാഹാര ങ്ങളും കൊണ്ട് മാത്രം 60% രോഗങ്ങളും തനിയെ മാറും . ഈ 60% കൊണ്ടാണ് എല്ലാ ചികിത്സാ സമ്പ്രദായങ്ങളും ,മന്ത്രവാദം, ആദിവാസി വൈദ്യം, അരോമ തെറാപ്പി , മാഗ്നറ്റോ തെറാപ്പി, പാരമ്പര്യ ചികിത്സ , നാച്ചുറോപ്പതി, സിദ്ധ, യൂനാനി, ഹോമിയോ തുടങ്ങിയവയെല്ലാം നിലനിന്നു പോരുന്നത്. 10 % രോഗങ്ങള്‍ ഏറെ വിലയില്ലാത്ത മരുന്നുകള്‍ അഞ്ചോ പത്തോ ദിവസം വരെ കഴിച്ചാല്‍ മാറുന്നവയാണ് . പിന്നെ ഒരു 10 % രോഗികള്‍ക്ക് വിദഗ്ധ പരിശോധനകളും ശസ്ത്രക്രിയ അടക്കമുള്ള ചികിത്സയും വേണ്ടി വരും. ക്യാന്‍സര്‍, വാര്‍ധക്യ രോഗങ്ങള്‍, ബുദ്ധിമാന്ദ്യം, കീടനാശിനികളും അന്തരീക്ഷ മാലിനീകരണങ്ങളും കൊണ്ട് ഉണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങള്‍ എന്നിങ്ങനെയുള്ള 10 % ചികിത്സിച്ചാല്‍ താല്‍ക്കാലിക ശമനം പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്നവയാണ്. വൈദ്യ ശാസ്ത്രം എത്ര പുരോഗമിച്ചിട്ടും ചികിത്സിച്ചു മാറ്റാന്‍  കഴിയാത്ത രോഗങ്ങള്‍ 10% വരെ വരും".
      മുകളില്‍ പറഞ്ഞ  അറുപതു ശതമാനത്തില്‍ പെട്ടവര്‍ ആണോ അല്ലയോ എന്നറിയാന്‍ ആശുപത്രിയില്‍ പോയാല്‍ പക്ഷെ , നമുക്ക് മറ്റു പത്ത് ശതമാനത്തിലേക്കുള്ള കയറ്റം ഉറപ്പാകും. 
  
 ഇനിയിപ്പോള്‍ തലവേദനക്ക് ഡോക്റ്ററെ  കാണുന്നതിനു മുന്‍പ് രണ്ടു വട്ടം ആലോചികണം ,പക്ഷെ വിടാതെ ഉള്ള തലവേദനക്ക് വിദഗ്ധ ചികിത്സ വേണം എന്നല്ലേ ഡോക്ടര്‍ മാര്‍ പറയുന്നത്! ജീവിതം തരുന്ന ഓരോ തലവേദനകള്‍ !!

Tuesday, June 7, 2011

കസ്റ്റമര്‍ കെയര്‍!



     ഇന്നത്തെ ഒരു ചെറിയ കോളം വാര്‍ത്തയില്‍ ഇങ്ങനെ കണ്ടു. 'പേഷ്യന്റ് ' എന്ന്  'രോഗികളെ' വിളിക്കുന്നത്‌ ഡോക്ടര്‍ മാര്‍ ഒഴിവാക്കണം എന്നാണു വാര്‍ത്തയുടെ ചുരുക്കം .അത് രോഗികളും ഡോക്ടര്‍ മാരും  തമ്മിലുള്ള അകലം കൂട്ടുന്നതിനെ സഹായിക്കൂ എന്നാണ്. അല്ലെങ്കില്‍ അങ്ങനെ വിളിക്കാതിരിക്കുന്നത് അകലം കുറയ്ക്കും എന്നാണ്‌. ഐ എം . എ ക്കാര്‍ ആണ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.

   അസുഖവുമായി വരുന്നവരെ രോഗികള്‍ എന്നല്ലാതെ എന്ത് വിളിക്കും എന്ന് ആര്‍ക്കും ചോദിക്കാവുന്ന ചോദ്യം തന്നെ. എങ്കിലും മുകളില്‍ പറഞ്ഞതിനോട് നൂറു ശതമാനവും എനിക്ക് യോജിപ്പുണ്ട് . ഇരുപതു വയസ്സില്‍ ആദ്യം ഗര്‍ഭിണി യായ കാലത്താണ് ആശുപത്രിയില്‍ മാസാമാസം പോകാന്‍ ഇടവന്നത്. അന്ന് കേട്ട "പേഷ്യന്റെവിടെ?  ,പേഷ്യന്റ് ഇരുപത്തിയാറു വന്നിട്ടില്ലേ?" എന്നൊക്കെ സിസ്റര്‍ മാര്‍ നീട്ടി വിളിക്കുന്നത്‌  കേട്ട് ഓടി ചെല്ലുമ്പോള്‍ തോന്നിയ നിസ്സഹായാവസ്ഥ! ഇപ്പോഴും അത് മറക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഗര്‍ഭിണികളെ എന്ത് കൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ പേഷ്യന്റ് എന്ന്  വിളിക്കുന്നതെന്ന് ഞാന്‍ എന്റെ ഭര്‍ത്താവിനോട് ചോദിച്ചു. ഇതെന്താ അസുഖമാണോ എന്ന്. വാശിയുടെ പേരില്‍ ഒന്നുമല്ല ;ഒരനിഷ്ടം അന്നേ തോന്നി.ആശുപത്രികളെ കുറിച്ച്  ഇനി എത്ര അറിയാനിരിക്കുന്നു ഭാവിയില്‍ എന്ന് ഓര്‍ത്തില്ലല്ലോ അപ്പോള്‍. 
   പനി വന്നാലും ജലദോഷം വന്നാലും , പോളിയോ എടുക്കാന്‍ ചെന്നാലും വരുന്നവര്‍ മഹാരോഗികള്‍ ആണെന്ന ഒരു പരിവേഷം കിട്ടും. പിന്നെ ആശുപത്രി വിടുന്നവരെയെങ്കിലും അതില്‍ നിന്ന് മോചനം ഇല്ല. ശരീരത്തിനു ഏതെങ്കിലും തരത്തില്‍ കേടു പാടുകള്‍ പറ്റാത്ത ,ഇല്ലാത്ത ,വരാത്ത ആളുകള്‍ ഇല്ല. ഈ ഡോക്ടര്‍ മാറും നഴ്സുമാരും അടക്കം.എന്നാല്‍ അങ്ങനെയൊരു ഭാവം അവര്‍ക്കില്ല.
  ഈ വന്നടിയുന്ന രോഗികള്‍ എന്ന ജനക്കൂട്ടം ഇല്ലെങ്കില്‍ ആശുപത്രിയും , അത് കൊണ്ടുള്ള ബിസിനസ്സും ,ലക്ഷങ്ങള്‍ കോഴ കൊടുത്തു പഠിച്ച കാശ് മുതലാക്കാന്‍ ചെയ്യുന്ന 'പുണ്യ' പ്രവര്‍ത്തികളും ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് ഈ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ നടത്തിപ്പുകാര്‍ ഓര്‍ക്കാറേയില്ല. ഞങ്ങളില്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല എന്ന ധാരണ ഉണ്ടാക്കാനാണ് രോഗീ , രോഗീ എന്ന് വരുന്നവനെ വിളിച്ചു അവന്റെ അവസ്ഥ മരണത്തിന്റെ നൂല്‍ പ്പാലത്തിലാണ് എന്ന മട്ടില്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്‌. എന്തായാലും ഇനി മുതല്‍ രോഗികളെ നല്ല കസ്റ്റമേഴ്സ് എന്ന നിലയില്‍ തന്നെ കണ്ടു പെരുമാറണം എന്നാവാം അവര്‍ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുള്‍.





Saturday, June 4, 2011

'ആദാമിന്റെ മകന്‍ അബു'


ആദാമിന്റെ മകന്‍ അബു': ഒരുകുറിപ്പ് .

 ആദമിന്റെ  മകന്‍  അബു  ഒരു  ദുരന്ത /ദുരിത കഥയല്ല. വൃദ്ധരായ മുസ്ലിം ദമ്പതിക ള്‍ക്ക് അവരുടെ  വാര്‍ദ്ധക്യ കാല ജീവിതാഭിലാഷം സാക്ഷാത് കരിക്കാനാവാതെ പോയതിന്റെ നിരാശ യുടെ കഥയുമല്ല .കാരണം അബുവിനു അടുത്ത കൊല്ലം അല്ലെങ്കില്‍ ഭാവിയില്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും ഹജ്ജിനു  പോകാനാവും എന്ന് പ്രതീക്ഷയുണ്ട് ,അങ്ങനെ പോയില്ലെങ്കില്‍ പോലും ഖേദമില്ലാത്ത ഒരു മാനസികാവസ്ഥയില്‍ അവര്‍ എത്തുകയും ചെയ്തു. അച്ഛനമ്മ മാരെ സ്നേഹിക്കാത്ത, അവരെ ഉപേക്ഷിച്ചു 'സുഖജീവിതം നയിക്കുന്ന മക്കളുടെ പ്രവര്‍ത്തിയുടെ നീചത്വം ആവിഷ്കരിക്കാനുള്ള സാമൂഹ്യവിമര്‍ശന ശ്രമവും ഇതിലില്ല. മുസ്ലിം ദമ്പതികള്‍ക്ക്   ആപല്‍ ബാന്ധവരായി  ചാടിവീഴുന്ന മറ്റു സമുദായത്തില്‍ പെട്ടവരുടെ സദ്‌ പ്രവര്‍ത്തികള്‍  ഉയര്‍ത്തിക്കാട്ടുന്ന സെക്യുലറിസ്റ്റ്  ചിത്രവും അല്ല. എന്നാല്‍ ഈ വകയൊക്കെയാണ്   ഇതിലുള്ളതെന്നു പറയുന്നവര്‍ക്ക്  മലപ്പുറത്തും കോഴിക്കോട്ടും ജീവിക്കുന്ന സാധാരണക്കാരായ മുസ്ലിം സമുദായക്കാരെയും അവരോടൊപ്പം ആ പ്രദേശത്ത് ജീവിക്കുന്ന  മറ്റു സമുദായക്കാരെയും അറിയില്ല എന്ന് പറയേണ്ടി വരും. അവരവരുടെ വിശ്വാസങ്ങളില്‍ നിന്നു തരിമ്പും മാറാതെ തന്നെ  പരസ്പരം ബഹുമാനിച്ചും സഹായിച്ചും ജീവിക്കുന്ന അവര്‍  ഇല്ലെന്നു പറയുന്നതിന് തുല്യമാവും അത്. കാരണം അബുവിന്റെ ലളിത ജീവിത ചിത്രീകരണത്തില്‍ ആവിഷ്കരിക്കപ്പെടുന്നത്   ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ യഥാതഥ ജീവിതമാണ്. പരിസ്ഥിതി സ്നേഹം ഇതിലെ ഒരു കഥാപാത്രമല്ല. മുറ്റത്ത് നട്ടു വളര്‍ത്തിയ പ്ലാവ് ഹജ്ജ്  ആവശ്യത്തിനു വില്‍ക്കാം എന്ന് കരുതിയതാണ് അബു. വില്‍ക്കുകയും  പണം കൈപ്പറ്റുകയും ചെയ്തു അയാള്‍. എന്നാല്‍ മരക്കച്ചവടക്കാരന്‍  മുറിച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍  ഉള്ളു പൊള്ളയായ ഉപയോഗ ശൂന്യമായ മരമായി തീര്‍ന്നിരുന്നു അത്. അതില്‍ പാര്‍ത്ത കിളികള്‍ ക്കു കൂടും തണലും ഇല്ലാതാക്കിയത് ദൈവത്തിനു ഇഷ്ട മായിട്ടുണ്ടാവില്ല എന്നേ പണം തിരികെ കൊടുത്ത അബു വിചാരിക്കുന്നുള്ളു.

സിനിമ ദൃശ്യ പ്രധാനമാണ് എന്നും പ്രമേയം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന രീതികളിലൂടെ യാണ് അത് ഒരു കലാസൃഷ്ടിയായി പരിണമി ക്കുന്നതെന്നും അതില്‍ തന്നെ പ്രമേയവും ദൃശ്യ ങ്ങളും  തമ്മിലുള്ള സമതുലിതാവസ്ഥ എത്രമാത്രം പ്രധാനമാണെന്നും ഈ സിനിമ നമ്മെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തും. 

തികച്ചും ലളിതമായ, സംഭവ ബഹുലമല്ലാത്ത  ഒരു സാധാരണ ജീവിതം. പക്ഷെ ഓരോ ജീവിതവും അതിന്റെ സൂക്ഷ്മ  തലത്തില്‍ വ്യത്യസ്തമാണ് താനും . അബുവിന്റെയും ഭാര്യയുടെയും സാധാരണ ജീവിതത്തിലെ അസാധാരണത്വം  സൂക്ഷ്മ തലത്തില്‍ നമ്മളോട്  സംവദിക്കുന്നു 

     പാളിപ്പോകാവുന്ന, ഒരു പ്രമേയമാണ് വൃദ്ധ മുസ്ലിം ദമ്പതികളുടെ ഭക്തിയും ഹജ് തീര്‍ഥാടന മോഹവും. അതും ദാരിദ്ര്യം അവരുടെ തീര്‍ഥാടന മോഹത്തിന് തടസ്സമാകുന്നു എന്ന് വരുകയാണെങ്കില്‍. എന്നാല്‍ അത് സുഹൃത്തുക്കളുടെ സഹായം കൊണ്ട് മറികടക്കാവുന്ന പ്രായോഗിക പ്രശ്നം ആയി അവതരിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അതെങ്ങനെ കാഴ്ചക്കാരില്‍  ക്ലേശം ജനിപ്പിച്ചു മുന്നോട്ടു പോകും? അതങ്ങനെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ട് പോകുന്നില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല   'അച്ഛന്‍, അമ്മ, മക്കള്‍, ഏറ്റവും അടുത്ത രക്ത ബന്ധുക്കള്‍ ഇവര്‍ മനസ്സറിഞ്ഞു തരുന്നത്  സ്വീകരിക്കാം എന്നെ വിശുദ്ധ പുസ്തകം പറയുന്നുള്ളൂ' എന്നതു കൊണ്ട് അയാള്‍ സുഹൃത്തുക്കളുടെ സഹായം സ്നേഹപൂര്‍വ്വം നിരാകരിക്കുകയുമാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ദാരിദ്ര്യം കഥാപാത്രമായി ഇതില്‍ പ്രേക്ഷകരെ കണ്ണീരില്‍ വീഴ്ത്തി  കഥാപാത്രങ്ങളോടുള്ള  സഹതാപ മായി  പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നില്ല. അങ്ങനെ ഒരു സെന്റിമെന്റല്‍ മെലോഡ്രാമ  ഈ ചിത്രത്തില്‍ നിന്നു ഒഴിവായി പോകുന്നു. നിര്‍വ്യാജമായ ഭക്തിയും ദൈവ വിശ്വാസവുമാണ് അബുവിന്റെയും  ഭാര്യയുടെയും ലൌകിക ജീവിതത്തെ, പ്രതീക്ഷാ നിര്‍ഭരമാക്കി നില നിര്‍ത്തുന്നത്. അതില്‍ ഒരു തരത്തിലുമുള്ള വൈരുധ്യവും ഇല്ല താനും. സാധാരണക്കാരായ, എല്ലാത്തരം മതത്തിലും  പെട്ട, യഥാര്‍ത്ഥ ദൈവ വിശ്വാസികളായ മനുഷ്യരുടെ  മോക്ഷോപാധികളില്‍ ഒന്നാണ്‌ , 
വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭാഗവുമാണ്  അവരവരുടെ പുണ്യ സ്ഥലങ്ങള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കുകയെന്നത്. അത് മാത്രമാണ് അബുവും ഭാര്യയും ആഗ്രഹിച്ചത്‌. മകന്‍ അവരെ ഉപേക്ഷിച്ചു  സ്വന്തം സ്വാര്‍ത്ഥതകളില്‍   കുടുങ്ങി തിരിഞ്ഞ് നോക്കുന്നില്ലെന്നത് അവരുടെ ദു:ഖമാണ് എങ്കിലും മകനോട്‌ വിദ്വേഷം പുലര്‍ത്താത്തതിനാല്‍ അത്‌ ഒരു പ്രധാന പ്രശ്നമായി അവര്‍ക്ക് മുന്‍പില്‍ അവതരിക്കുന്നില്ല.സ്വന്തം അധ്വാനം കൊണ്ട് വേണം മക്ക സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ എന്നതും വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് . അത് കൊണ്ട് അബു  അതിനുള്ള പണം അത്തര്‍ വിറ്റ് കിട്ടുന്നതില്‍ നിന്നു ഒരോഹരി പത്തോ ഇരുപത്തഞ്ചോ വര്‍ഷമായി എന്നും ചെറു പെട്ടിയില്‍ ശേഖരിച്ചു വച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുകയാണ്. തേനീച്ച തേന്‍ ശേഖരിക്കുന്നതുപോലെ . ഹജ്ജ് യാത്ര ബിസിനസ് ആവശ്യങ്ങള്‍ നടത്താനുള്ള ഒരു ഉപാധിയായി കാണുന്ന ലൌകികന്മാരുടെ ഇടയില്‍ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി  ജീവിതത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പ്‌ തന്നെ ഒരു പ്രതീക്ഷയിലും വിശ്വാസത്തിലും  അര്‍പ്പിച്ചു മോക്ഷ മാര്‍ഗമായി , തീര്‍ഥാടനമായി തന്നെ  കാണുന്നവരാണ്  അബുവും ഭാര്യയും.  ഈ ജീവിതത്തില്‍ തങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട , സുഹൃത്തുക്കളോടും മറ്റു  ആളുകളോടും തങ്ങളുടെ തെറ്റുകുറ്റങ്ങള്‍ പൊറുത്തു മാപ്പ് ചോദിച്ചും ഉണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ കടങ്ങള്‍ വീട്ടിയും അവര്‍ ലോക ബന്ധങ്ങളില്‍ നിന്നു വിടുതല്‍ നേടി യുള്ള യാത്രയാണ് അവരുടെതെന്ന്  ഓര്‍മ്മിക്കുന്നു. ഈ ചെയ്തികള്‍ ഒരു തരത്തിലും അത്യുക്തിയായി  പരിണമിക്കുന്നില്ല  വിഷ്വലില്‍ . ഈ തരത്തിലുള്ള മത വിശ്വാസ സംബന്ധിയായ ചിത്രീകരണങ്ങള്‍ പലതുണ്ടെങ്കിലും അവ ഒരു തരത്തിലും അമിതാഖ്യാനമായി , അത്‌ വഴി സോദ്ദേശ ചിത്ര ഭാഷയിലേക്ക് വീഴുന്നില്ല. 
  യാന്ത്രികമായി പോകാവുന്ന നിരവധി സന്ദര്‍ഭങ്ങളെ ആ  വക ചുരുക്കങ്ങളിലേക്ക് പോകാതെ  ബാലന്‍സ് ചെയ്തു അവതരിപ്പിച്ചു എന്നുള്ളത് ശ്ലാഘനീയമായ  കാര്യം. യഥാതഥ മായ, നേര്‍ രേഖീയമായ ആഖ്യാന രീതിയും ലളിതമായ ചിത്രീകരണവുമായതിനാല്‍ ചെറിയ  ഒരശ്രദ്ധ അതിന്റെ എല്ലാ ഭംഗിയും ചോര്‍ത്തിക്കളയും . അതൊന്നും സംഭവിക്കാതിരുന്നതാണ്  ഈ സിനിമയുടെ വിജയം. മറ്റൊന്ന് , ചുരുക്കി പറയുകയാണെങ്കില്‍, വൃദ്ധ മുസ്ലിം ദമ്പതികളുടെ ഹജ്ജ്  തീര്‍ഥാടനത്തിനായുള്ള ആഗ്രഹവും അതിനുള്ള ഒരുക്കവും കേന്ദ്രീകരിച്ചു മുന്നോട്ട് പോകുന്ന ചിത്രം ഒന്നുകില്‍ മുസ്ലിം സ്വത്വ സിനിമയായോ അതല്ലെങ്കില്‍ ഒരു സെക്യുലര്‍ സിനിമയായോ  രണ്ടു ധ്രുവങ്ങളി ലൊന്നിലേക്ക്  കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടാം .

എന്നാല്‍ ഈ രണ്ടിന് മിടക്ക്  സാധാരണ ജീവിതം, വിശ്വാസത്തില്‍ ഊന്നിയ  ഒരു മുസ്ലിം  ജീവിതം , അതിന് സമാനമായ മറ്റു ജീവിതങ്ങള്‍ ഉള്‍പ്പെടെ ,സാധ്യമാകുന്നതിന്റെ സ്ഥലമാണ് ഈ സിനിമ  സിനിമയായി ആവിഷ്കരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് എന്നതു ശ്രദ്ധേയമാണ് .
 

Sunday, December 5, 2010

പേരുകളുടെ വ്യാപാരി


പേരുകളുടെ വ്യാപാരി

സാവിത്രി രാജീവന്‍

പേരുകളുടെ വ്യാപാരീ
ഞാന്‍ ഒരു പുഴയാണെന്നു
നീ പറഞ്ഞത് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു .
ഞാന്‍ ഒരു പാറ യാണെന്നും
ഭൂമിയുടെ ഉയിര്‍ നിറഞ്ഞു കനത്ത താണെന്നും
അതില്‍ ഉഴാനും മറിക്കാ നുമുളള  കലപ്പയാണ്
നീയെന്നും പറയുന്നത് ഞാന്‍ നിഷേധിക്കുന്നില്ല  .
'നീയാണ് എന്റെ  ദിശാ സൂചി 'എന്ന് നീ പ്രശംസിക്കുന്നതും
മിന്നലില്‍ പിളര്‍ന്ന ഭൂമിയാണ്‌ ഞാനെന്നു 
ഉടലിന്റെ ആഴത്തിലും ഇരുളിലും
 മുങ്ങി നിവര്‍ന്നു  പരിശീലനം ലഭിച്ച നീന്തല്‍ വിദഗ്ദ്ധനായി
  വശ്യവാക്കുകള്‍ ചൊരിയുന്നതും .

 പേരുകളുടെ വ്യാപാരീ
ഞാന്‍  ഒരു കിണറാ ണെന്നു  പറയാന്‍  നിനക്കു മടിയില്ല
കിളിയെന്നോ  , പൂവെന്നോ പറയാനും നീ മടിക്കാറില്ല 
"എണ്ണിയാല്‍ തീരാത്ത എത്ര പേരുകള്‍ വേണം നിനക്ക്?" 
എന്നു നീ ചോദിക്കുന്നു
നീ വിളിക്കുന്ന പേരുകളൊന്നും
 എന്റെ  പേരുകളേ  അല്ലെന്നു
ഞാന്‍  പറയില്ലെന്ന് നിനക്കറിയാം
നീയറിയാതെ
ഞാന്‍  എന്റെ പേര് മാറ്റു മെന്നോ
 എനിക്കൊരു പേര് കണ്ടെത്തുമെന്നോ നീ വിചാരിക്കുന്നേയില്ല .
നീയാണല്ലോ പേരുകളുടെ വ്യാപാരി .
എന്നാല്‍
പേരുകളുടെ വ്യാപാരീ,
എനിക്കുണ്ട് നീയറിയാത്ത
 നീയിടാത്ത ഒരു പേര്‍
എനിക്ക് വേണ്ടത്,
ഞാന്‍ തിരയുന്നതും .

Wednesday, November 24, 2010

കാണാത്തതിനെ കാട്ടുന്ന കഥാ വഴികള്‍

കാണാത്തതിനെ കാട്ടുന്ന കഥാ വഴികള്‍
മാധവിക്കുട്ടിയുടെ  'നീട്ടിവച്ച മധുവിധു' എന്ന കഥയെ കുറിച്ച്‌ 

Saturday, November 13, 2010

ആന്റിന

പബ്ലിക്‌ ആയി സ്വകാര്യ ഡയറി എഴുതുന്ന ഒരാള്‍ ആണ് ഞാന്‍ എന്നു തോന്നുന്നു. ഈ ബ്ലോഗില്‍ അതാണ്‌ നടക്കുന്നത്. ശിഥില ചിന്തകള്‍ .പ്രസക്തവും  അപ്രസക്തവും ആയവ ഉണ്ടാവാം. വിരസമായവ, സാഗത്യമുള്ളവ ...ഇല്ലാത്തവ. തുപ്പല്‍ കൂട്ടി വിഴുങ്ങാതെ ഞാനിത് വീണ്ടും തുടരുന്നു.

കടുത്ത നിരാശയില്‍ ആണ്ട, ഒരാളെ , ഒരു സ്ത്രീയെ ഞാന്‍ ഇന്നലെ കണ്ടു.  പരിചയപ്പെട്ടു .അല്ലെങ്കില്‍ അവര്‍ വെറുതെ എന്നെ തേടി വന്നു എന്നും പറയാം .
മനുഷ്യര്‍ക്ക് ദുഖിക്കാന്‍ കാരണങ്ങള്‍ തേടി പോകേണ്ട കാര്യമില്ല . ജനിച്ചു എന്ന ഒറ്റക്കാരണം തന്നെ ധാരാളം . അത് പോരാതെ  തന്റെ ചുറ്റും  നിന്നു തന്നെ പൊതിയുന്ന ആവേശിക്കുന്ന ഈ ലോകം അവനെ/അവളെ വെറുതെ വിടാനോ?  തീര്‍ച്ചയായും അതുണ്ടാകില്ല . അന്യരായി, അന്യന്റെ മുതലായി, അന്യന്റെ സുഖ ജീവിതത്തിന്റെ കാഴ്ചകളായി,മുന്നില്‍ വന്നു നിന്നു തന്റെ ഇല്ലായ്മകളെ പെരുപ്പിച്ചു മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തും .
എന്റെ മുന്നില്‍ ഏറ്റവും  ഭംഗിയായി ഒരുങ്ങി മനോഹരിയായി വന്ന ആ സ്ത്രീയെയും ഈ ലോകം വല്ലാതെ വലയ്ക്കുന്നു എന്നു തോന്നി . ഭര്‍ത്താവ് ഉപേക്ഷിച്ച  /അല്ലെങ്കില്‍ മരിച്ചു പോയ ഒരു സ്ത്രീ . മുതിര്‍ന്ന മക്കള്‍ . ചെറിയ ജോലിയുണ്ട് അവര്‍ക്ക്.  ഒരു കാലത്ത് വലിയ സമ്പന്നയായിരുന്നു.  ഇപ്പോള്‍ വിദേശത്ത് പണിയെടുക്കുന്ന മക്കള്‍ പണം അയക്കുന്നുണ്ട് . ഒരു വിധത്തില്‍ ഒറ്റക്കായി പോയ ഒരു സ്ത്രീയാണ് .
ഇപ്പോള്‍ മുതിര്‍ന്ന കുട്ടികള്‍ വിവാഹം കഴിക്കാന്‍ പുറപ്പെടുന്നതാണ്‌ അവരെ അസ്വസ്ഥയാക്കുന്നത്, മുള്‍ മുനയില്‍   നിര്‍ത്തുന്നത് . ഇരുവരും അവര്‍ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട സ്ത്രീകളെ കണ്ടെത്തി അമ്മയുടെ മുന്‍പില്‍ നിര്‍ത്തുന്നു. കണ്ട പാടെ അവര്‍ക്ക് ഇഷ്ടമായില്ല. അവര്‍ കുട്ടികളുടെ ആഗ്രഹം നിഷേധിക്കാന്‍ ഒരു മടിയും കാണിച്ചില്ല . അക്കാരണം കൊണ്ടു തന്നെ കുട്ടികള്‍ അകന്നു.  കേട്ടാല്‍ അവര്‍ക്ക് തിരുത്താവുന്നതെ ഉള്ളു എന്നു തോന്നും .വാസ്തവത്തില്‍ അതാണ്‌ വേണ്ടതും. എന്റെ 'ഉപദേശവും മറ്റൊന്നായിരുന്നില്ല. അപ്പോള്‍ പരിചയപ്പെട്ട സ്ത്രീ തന്ന, അവരുടെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്നുള്ള വിവരണങ്ങള്‍ആണല്ലോ അത് .   അവര്‍ വിചാരിച്ചു ഞാന്‍ അവരുടെ ക്ലേശ ത്തില്‍ കേള്‍വിക്കാരി യായി നിന്നു ഞാന്‍  കുട്ടികളുടെ പ്രണയത്തിനു എതിരായി പറയുമെന്ന്. മക്കളുടെ ഉടമസ്ഥരാവാതിരിക്കാന്‍ ആ സ്ത്രീ എന്നു പഠിക്കുന്നോ അന്ന് അവര്‍ക്ക് ശാന്തി ലഭിക്കും എന്നു  എനിക്ക് പറയാന്‍ കഴിയില്ലല്ലോ  . അത് അവര്‍ക്ക് മനസ്സിലാവില്ല എന്നു എനിക്കറിയാം. ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ എനിക്ക് തോന്നുന്നു  അനാവശ്യമായി ആകാശത്ത് നിന്നെന്ന പോലെ അശാന്തികള്‍ മാത്രം വലിച്ചെടുക്കാന്‍ ഒരാന്റിന യുമായി ജനിച്ച എത്രാമാത്തെയോ ആളെ യാണ് ഞാന്‍ പരിചയപ്പെടുന്നത് എന്നു .

Tuesday, November 9, 2010

ഇടവേളയില്‍ ....

എഴുത്തു കുറഞ്ഞു ..അല്ല ബ്ലോഗ്‌ എഴുത്തു കുറഞ്ഞു . മലയാളനാട് , ഫേസ് ബുക്ക്‌ ഇവ കടന്നു വന്നതാണ് കാരണം . രണ്ടു കൈ , ഒരു തല ......ചെയ്യാനും , ആലോചിക്കാനും പ്രവര്‍ത്തിക്കാനും ഇത് രണ്ടും ചേര്‍ന്ന 'ഞാന്‍ ' . ആ ഞാന്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകുന്ന ഒരു നേരം ..അപ്പോഴേ  ശരിയായ എഴുത്തു വരൂ.

ഇപ്പോള്‍ അതിന് വേണ്ടിയുള്ള ആഗ്രഹത്തിലാണ് . കലപിലകള്‍ കിളിയുടെതായാലും ,കാറ്റിന്റെതായാലും  ,കുഞ്ഞുങ്ങളുടെതായാലും തിരകളുടെതായാലും സ്വസ്ഥത തരാത്ത നിമിഷങ്ങളുണ്ട്‌ . അതാണ്‌ എന്നെ ഇപ്പോള്‍ ആവരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.
 

എന്റെ മുടന്താണ്  നിന്നെ എന്നിലേക്ക്‌ ആകര്‍ഷിക്കുന്നതെങ്കില്‍
എന്റെ പ്രിയ മിത്രമേ
നിന്നെ ഞാന്‍ നിഷേധിക്കുന്നു.
എന്റെ ഹൃസ്വ ദൃഷ്ടിയോ ദീര്‍ഘ ദൃഷ്ടിയോ
രണ്ടും ചേര്‍ന്ന ആ മിശ്രദൃഷ്ടിയോ
എല്ലാം ചേര്‍ന്ന ഈ ദൃഷ്ടി ദോഷമോ ആണ്
നിന്നെ എന്നിലേക്ക്‌ ആകര്‍ഷിക്കുന്നതെങ്കില്‍
 പ്രിയ സുഹൃത്തെ നിന്നെ ഞാന്‍ വേണ്ടെന്നു വക്കുന്നു.
വായ്‌ നാറ്റമോ
കോടിയ വായില്‍ നിന്നുതിരുന്ന
ആ താളമില്ലാത്ത ആ ചിരിയൊച്ചയോ

ഒരുപക്ഷെ
 പൂക്കാതിരിക്കുന്ന ഈ ഉയിരായിരിക്കാം അ ല്ലെങ്കില്‍  കായ്ക്കതിരിക്കുന്ന ഈ ഉടല്‍
ഇവയാണ് നിന്നേ എന്നിലേക്ക്‌ വലിച്ചടുപ്പിക്കുന്നതെങ്കില്‍
എന്റെ മിത്രമേ നിനക്ക് തെറ്റി ,

തടാകത്തില്‍ തെളിയുന്ന സ്വന്തം നിഴലിനായി
നിഴലിനു വേണ്ടി മാത്രമായി,
പൂക്കുന്ന ഒരു മരമായി നില്‍ക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ എനിക്കിഷ്ടം
  ആ തടാകത്തിലേക്ക് വേരറ്റു വീഴുന്നതാണ് .
 *************************************

ഇപ്പോള്‍ ഇത്ര മാത്രം