Saturday, July 30, 2011

ചിത്രം

   തവിട്ടു  നിറത്തില്‍. വെടിച്ചു കീറിയ ,ആകൃതി നിശ്ചയിക്കാനാകാത്ത മണ്‍  കട്ടകള്‍. അതു നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു കിടക്കുന്നു അറ്റം കാണാത്ത ദൂരത്തില്‍. പച്ച നിറം ഒട്ടുമില്ലാത്ത വരണ്ടതും ഏകാന്തവും   ശൂന്യവുമായ അവിടം   വെയി ലില്‍  കത്തി ചൂട് പരത്തിനില്‍ക്കുന്നു. ഏഴ് വയസ്സുള്ള സീതയ്ക്ക് ആ വഴി ചെറിയ കാലുകള്‍ കൊണ്ടു താണ്ടണം. കടല്‍ കടക്കുന്നതിനെക്കാള്‍ ഭീകരം .വഞ്ചിയോ , കപ്പലോ വള്ളമോ അവളെ കയറ്റി ക്കൊണ്ടു പോകില്ല. ഒരെരുമയോ പോത്തോ, പശുവോ എന്തിന് ഒരു നായ പോലും അവളെ ചുമലിലേറ്റി അഞ്ചോ ആറോ  കിലോമീറ്റര്‍ നീണ്ടു പരന്നു കിടക്കുന്ന വിണ്ട പാടം  കടത്തി വിടില്ല. അവള്‍ക്ക് നടന്നെ പറ്റൂ . കുഞ്ഞി ക്കാലുകള്‍ വച്ച്. കയ്യിലെ അലുമിനിയക്കുടത്തില്‍  വെള്ളമുണ്ട്. അവളെക്കാള്‍  ഭാരം ആ വെള്ളം നിറച്ച കുടത്തിനുണ്ടാകും. മുഷിഞ്ഞ ചുവന്ന പാവാടയും പച്ചനിറത്തില്‍ ചെറിയ ബ്ലൌസും അവളുടെ  ശരീരത്തില്‍ പറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടക്കുന്നു. പൊന്തി നില്‍ക്കുന്ന ആ കുഞ്ഞ് എല്ലുകള്‍ മറയ്ക്കാന്‍ അതിന് കട്ടി പോര.. തലയില്‍ നിന്ന് നീണ്ടു  കിടക്കുന്നു തവിട്ടു നിറത്തില്‍ കനം കുറഞ്ഞ ഒരു ശീല. അതു ചുന്നി യായിരിക്കണം വെള്ളക്കുടം വക്കാന്‍ അതിന്റെ ഒരുഭാഗം അവള്‍ തലയില്‍ ചുറ്റി വച്ചിരിക്കുന്നു.  എണ്ണ തേക്കാത്ത നീളന്‍ മുടി കാറ്റില്‍ പാറുന്നുണ്ട് . അതില്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും പൊടി പാറി വീണു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.  അവളുടെ ഇടം കയ്യില്‍ തൂങ്ങിക്കൊണ്ട്‌ നടക്കുന്നത് ആരായിരിക്കും? ഒരാണ്‍ കുട്ടി യാണ്. നാല് വയസ്സില്‍ കൂടുതല്‍ അവനു പ്രായമില്ല. അവന്റെ കുഞ്ഞി ക്കാലുകള്‍ പ്രാഞ്ചുന്നത്‌  കണ്ടാല്‍ ആര്‍ക്കും അതു മനസ്സിലാകും. അവന്റെ ഇടം കയ്യില്‍ ഒരു ചെറിയ തൂക്കു പാത്രമുണ്ട്. അതില്‍ എത്ര വെള്ളം ഉണ്ടാകും. ഒരു ലിറ്റര്‍. അതു ആ ദിവസം അവനു പാലിന് പകരം കുടിക്കാന്‍ മതിയാകും. അനിയന്റെ തലയില്‍  ചേച്ചിയുടെ ദുപ്പട്ടയുടെ ഒരറ്റം  നിവര്ത്തിയിട്ടത്‌ കാറ്റ് ഇടയ്ക്കിടെ മാറ്റുന്നുണ്ട്. ആ ചേച്ചി അതു അനിയനെ വെയിലില്‍ നിന്ന് രക്ഷിക്കുമെന്ന് കരുതി വീണ്ടും വീണ്ടും ആ ചെറിയ തലയില്‍ തന്നെ ഉറപ്പിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍  ശ്രമിക്കുന്നു. 
 അവരുടെ രോഗ ബാധിതരായ അമ്മയോ അമ്മൂമ്മയോ അവര്‍ വെള്ളവും പേറി വരുന്നതും കാത്ത് ഏതോ കുടിലില്‍ ദാഹിച്ചു വലഞ്ഞു  കിടക്കുന്നുണ്ടാകാം. തവിട്ടു നിറമുള്ള ഈ ഭൂമിയില്‍  ആ കുട്ടികളുടെ കാലുകള്‍ ... . ഒരു മഴയില്‍ അവ   നനയുന്നതും  കുതിരുന്നതും   വെള്ളിത്തളയിട്ട  കുഞ്ഞിക്കാലുകള്‍ വെള്ളത്തില്‍ തിമിര്‍ത്തു രസിക്കുന്നതും ... അങ്ങനെയൊരു ചിത്രത്തില്‍ ഞാനവരെ കാണാന്‍ കൊതിക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെ പച്ചയില്‍    തുള്ളുന്ന  നാല്  ചെറു  പാദങ്ങള്‍ ...
Post a Comment